Prins Bernhard spreekt

Openhartig interview met Prins Bernhard

Tussen januari 2001 en april 2004 voerden de journalisten Pieter Broertjes en Jan Tromp, beiden werkzaam bij de Volkskrant, negen lange gesprekken met prins Bernhard. De prins-gemaal zou openheid betrachten, zo verzekerde hij Pieter Broertjes en Jan Tromp. "De prins heeft de teksten nauwgezet gelezen, hij heeft hier en daar wijzigingen aangebracht, maar in grote lijnen heeft hij onze weergave van de ontmoetingen gevolgd en akkoord bevonden," schreven Pieter Broertjes en Jan Tromp in het voorwoord van het verslag van de gesprekken, dat na de dood van prins Bernhard in 2004 verscheen. "De afspraak was dat wij pas zouden publiceren na het overlijden van de prins," schreven de journalisten van "De prins spreekt". De uitgave verscheen enkele maanden na het overlijden van prins Bernhard bij de Amsterdamse uitgeverij Balans.

Doodsverachting

De prins cultiveerde zijn doodsverachting. De dood zou al vele keren bij hem zijn langs geweest voordat hij hieraan niet meer kon ontkomen. Naast een eerder vastgestelde tumor in de luchtwegen werd eind november 2004 ook een kwaadaardige tumor in de darmen vastgesteld. Op 1 december kreeg hij op paleis Soestdijk veel last van zijn aandoeningen. Hij werd overgebracht naar het Universitair Medisch Centrum Utrecht. De behandeling werd op zijn verzoek gestaakt. Prins Bernhard overleed nog dezelfde avond. "Ik zou niet graag levend verbranden, maar voor de rest kan het mij geen bal schelen," had hij aan Broertjes en Tromp verteld. "Ik geloof dat ik het volledig aan onze lieve heer kan overlaten. Ik merk het wel."

Juliana en Bernhard

Juliana en Bernhard hadden een merkwaardig huwelijk. Voor Juliana was Bernhard de prins op het witte paard. Bernhard was minder eenkennig. Hij hield van veel vrouwen en had vanaf de jaren dertig veel vrouwenaffaires. Bernhard was niet aanwezig toen Juliana stierf. Wel had hij haar kort voor haar dood gezien, zei hij tegen de journalisten van de Volkskrant. De laatste jaren van Juliana waren ontluisterend. "Ik heb haar in de laatste vijf jaar niet zo vaak gezien. De doktoren wilden niet dat ze mij nog zou treffen. Ze was zo op mij gesteld, ze zou zich alleen maar buitengewoon opwinden. Het zou niet goed voor haar zijn. Ze moest rust hebben. Ik bracht alleen maar onrust. Omdat ze echt, je zou bijna kunnen zeggen te veel, op mij was gesteld."

Wonderlijk geheugen

Prins Bernhard had een wonderlijk geheugen. Hij wist nog precies welke dranken en spijzen opgediend werden tijdens een diner met vertegenwoordigers van de vliegtuigfabriek Lockheed. Hij was alleen vergeten dat men hem een half miljoen dollar had aangeboden. De prins vertelde aan Broertjes en Tromp dat hij uitgebreid werd onderzocht in Londen: "Psycho-dit en psycho-dat. […] Na vijf dagen kwamen ze me vertellen wat ik mankeerde. Ze zeiden: u hebt niks. Het enige dat u hebt is een beroepsgeheugen. Mensen die vanwege hun beroep veel gegevens moeten verwerken, laten als vanzelf de dingen los die hen niet interesseren. Die vergeten ze."
"Als het beeld is dat ik zo nu en dan een deugniet was," zei prins Bernhard, "dan gun ik dat de mensen. Maar ik zou het erg vinden als ze denken: hij deugde niet." Zowel voor- als tegenstanders van prins Bernhard kunnen veel plezier beleven aan de interviewbundel 'De prins spreekt' van Pieter Broertjes en Jan Tromp.

Informeer uw vrienden

Geef uw reactie via Facebook of laat weten wat u vindt van dit artikel via of Twitter of Google +1

Tweet

Follow @absolutefigures

Verder lezen over Boeken

Boeken Hoofdpagina
Thema Koninklijk Huis
Moet kunnen door Herman Pleij
De Oranjes in de Tweede Wereldoorlog
W.H. Dullert
Bernhard: een verborgen geschiedenis
Interviews met Karel van het Reve
Het aanzien van Máxima
Blauw Bloed: Jeroen Snel belicht Máxima
Er is een kroonprinses geboren
Kroniek jaren dertig