Bernhard: een verborgen geschiedenis

Het Godsgeschenk

Het beeld dat Annejet van der Zijl in de biografie 'Bernhard: een verborgen geschiedenis' oproept van de Prins der Nederlanden is niet positief. Dit ligt echter niet aan de schrijfster. Het was het gedrag van de prins dat leidde tot schandalen en het was de prins die zijn leven en zijn daden opklopte tot mythische proporties.
Bernhard van Lippe-Biesterfeld (1911-2004) kwam uit een verarmde Duitse adellijke familie. Zijn studie wilde niet erg vlotten en de vrouwen die hij benaderde wezen hem af. Niet voor niets gaf Annetje van der Zijl aan het hoofdstuk waarin zij de ontmoeting met Juliana beschreef de titel 'Het Godsgeschenk' mee.

Leven als een prins

Net als prins Hendrik, de echtgenoot van koningin Wilhelmina, had Bernhard weinig te doen. Uiteraard vergezelde hij Juliana van tijd tot tijd en bezocht hij ook zelf bedrijven en manifestaties in het land. Ook hij hielp mee om de band tussen volk en koningshuis in stand te houden. Er bleef echter oneindig veel vrije tijd.
Prins Bernhard vulde zijn tijd met het organiseren van jachtpartijen, golven, het ontwerp van een zwembad voor paleis Soestdijk en autorijden. In de eerste jaren van zijn huwelijk vulde hij de garages van Soestdijk met een aantal fraaie auto's. Van Wilhelmina kreeg Bernhard een twaalfcilinder Maybach. Deze auto kreeg al snel "gezelschap van onder andere twee Packard-automobielen, een roodbruine Ford v8 stationwagon, een hypermoderne Amerikaanse Cord 812 sportauto en twee Ford v8 cabriolets. Een daarvan werd al snel opgehaald door zijn broer; de andere, een donkergroene waarvan hij de motor van 85 naar 124 pk had laten opvoeren, was zijn favoriet bij zijn grootste hobby - autorijden, liefst zo hard mogelijk."

Bernhard-mythologie

Op 29 november 1937 reed prins Bernhard met een snelheid van 160 kilometer per uur tegen een vrachtwagen. De chauffeur van de vrachtwagen werd verdacht gemaakt. In 1962 verschoof zijn biograaf Alden Hatch de schuldvraag naar de vrachtwagenchauffeur. Hij zou de avond tevoren gedronken hebben. Toen de chauffeur protesteerde was Bernhard alsnog bereid om excuses aan te bieden. Volgens Annejet van der Zijl is naast de schuldvraag vooral interessant dat "dit ongeluk het fundament ging vormen van de Bernhard-mythologie die hem een aan doodsverachting grenzende moed en een soort goddelijke onkwetsbaarheid toedichtte. Alhoewel hij er in werkelijkheid slechts met een hersenschudding en een snee op zijn voorhoofd van afgekomen was, zou de lijst van vermeende verwondingen later almaar indrukwekkender worden."

Vertier

Al snel bleek dat prins Bernhard niet genoeg had aan de wettelijke toelage die hij van de Nederlandse regering kreeg. Hij verkocht de foto's van zijn pasgeboren dochter Beatrix via zijn vriend Sefton Delmer (1904-1979) voor vijftigduizend gulden - een enorm bedrag in de jaren dertig - aan de Daily Express. De Engelse krant had een primeur. De prins passeerde hiermee de hoffotograaf en de Nederlandse kranten.
Prins Bernhard zocht ook al snel vertier buitenhuis. In februari 1938 werd bekendgemaakt dat prins Bernhard voor volledig herstel van zijn gezondheid naar het buitenland zou gaan. De bestemming werd verzwegen. Prins Bernhard ging niet naar een heilzaam kuuroord, maar naar Groot-Brittannië, Italië en Frankrijk. "Enkele weken later meldde de New York Times dat Bernhard de paasdagen met zijn broer en twee vrienden in Italië had doorgebracht. The Washington Post publiceerde een foto van Bernhard met een fraaie blondine in Cannes, onder de kop 'Dutch Prince Steps Out With Another Woman en de Italiaanse kranten deden er nog een schepje bovenop," schreef Annejet van der Zijl, "door openlijk te speculeren over diepgaande meningsverschillen binnen het Nederlandse koningshuis."

Conclusie

Annejet van der Zijl beschreef in 'Bernhard: een verborgen geschiedenis' het eerste deel van het leven van prins Bernhard tot de capitulatie van Duitsland in 1945. In de epiloog stelde de schrijfster vast dat zij mogelijk het inzicht in de Prins der Nederlanden heeft veranderd: "Ik besef dat ik veel mensen met dit verhaal hun held ontneem, en anderen hun schurk. Ik hoop er een mens voor te hebben teruggegeven." Prins Bernhard was een man met goede eigenschappen, maar hij had ook heel veel slechte hebbelijkheden.

Uw Reactie

Geef uw reactie via Facebook of laat weten wat u vindt van dit artikel via of Twitter of Google +1

Tweet

Verder lezen over Boeken

Boeken Hoofdpagina
Thema Koninklijk Huis
Prins Bernhard spreekt
De Oranjes in de Tweede Wereldoorlog
Interviews met Karel van het Reve
Mensje van Keulen en de Geheime Dame
Geheimen van de kust
W.H. Dullert
Moet kunnen door Herman Pleij
Het aanzien van Máxima
Blauw Bloed: Jeroen Snel belicht Máxima
Er is een kroonprinses geboren